Organizacja
Życie organizacyjne, jak widzieliśmy skupiało się i skupia w komisjach i kołach, które, albo są stałemi, albo powoływanemi do życia w miarę potrzeby. Siłą, dającą energję tym poszczególnym ośrodkom rozległej dość w działaniu organizacji jest każdorazowy Zarząd Stowarzyszenia.
Skład obecnego Zarządu jest następujący: patron Stowarzyszenia ks. prałat Mieczysław Janowski, prezes p. Marjan Graczykowski, poseł na sejm, 1-szy wiceprezes, p. Antoni Tarchalski, II-gi wiceprezes p. Jan Stankiewicz, sekretarz p. Stanisław Smólski, zastępca sekretarza p. Tytus Kieszkowski, skarbnik p. F. Herbich, gospodarz p. Bogumił Roll, zastępca gospodarza p. Władysław Stempiński, członkowie pp.: Piotr Wojtulewicz, Jan Wiśniewski, Rafał Stilter, Zygmunt Żarnecki. Zastępcy pp.: Zalwert Stefan, Bussoni Wiktor, Antczak Michał, Malanowski Tadeusz, Kaja Kazimierz.
W skład Komisji Rewizyjnej wchodzą następujący członkowie: pp. W. Lewiński przewodniczący, A. Hofman, M. Walczak, M. Jasiński, K. Musiałowicz, J. Hertz.
Sąd Honorowy stanowią: pp. J. Kical, przewodniczący, W. Fusiecki, H. Skassa, K. Mystkowski, P. Mazurek.
W ciągu 25 lat istnienia miało Stowarzyszenie 4-ch prezesów, których działalność tworzy pewne całokształty pracy. Działalność pierwszego prezesa ujrzeliśmy przy dziejach gmachu Stowarzyszenia. Na pracy tej zeszły mu ostatnie lata życia, które dla dobra Stowarzyszenia poświęcił.
Drugim prezesem był p. Kazimierz Mystkowski, kontynuator poczynań ś. p. S. Herbicha w dziele wykończenia i przebudowy gmachu Stowarzyszenia.
Trzecim prezesem był p. K. Musiałowicz, który godność przewodnika organizacji przejął w najgorszych czasach Stowarzyszenia,
Czwartym, do dziś sprawującym tę godność jest p. Marjan Graczykowski, znany chlubnie ze swej pracy jako gospodarz, w czasach, gdy byt organizacji zdawał się być zachwianym. Dzięki jego energji zdołano jednak wybrnąć z przykrej sytuacji finansowej.
W tymże czasie wiceprezesami Stowarzyszenia byli pp.: G. Michael, S. Rappak, A. Szaub, R Kozłowski, A. Tarchalski, M. Bernadzikowski, R. Stilter i J. Stankiewicz, z których niektórzy często musieli kierować pracami Stowarzyszenia.
Gospodarzami Stowarzyszenia byli następujący członkowie pp. W. Biedrzycki, A. Mazurek, Kiełczewski, K. Łuczak, Rutkowski, Binkowski, F. Herbich, J. Piwek, M. Graczykowski, W. Stempiński, B. Roll, F. Drobniewski.
W uznaniu zasług w pracy dla Stowarzyszenia, organizacja nadała niektórym osobom godność członka honorowego. W ciągu 25 lat istnienia organizacji odznaczone zostały w ten sposób następujące osoby: ks. prałat J. Sobczyński, ks. Al. Kokczyński, pp. rejent E. Sikorski, prezydent miasta Kalisza A. Bukowiński, adwokat J. Radwan, adwokat K. Rymarkiewicz, szef wydziału popierania drobnego przemysłu Hanszyld, instruktor przemysłowo-rzemieślniczy Bogatko, K. Roliński, P. Repphan, adwokat S. Tymieniecki i rejent S. Bzowski.
W roku 1922 obchodziło Stowarzyszenie 15-letnią rocznice, istnienia, podczas której dokonano poświęcenia sztandaru. Na uroczystość powyższą przybyli: ks. kardynał prymas Dalbor, ks. kardynał Al. Kakowski, nuncjusz papieski arcybiskup obecny papież, ksiądz biskup Zdzitowiecki, ks. biskup W. Tymieniecki.
W latach powojennych mury Stowarzyszenia gościły wielu dostojników państwa i kościoła. W księdze pamiątkowej złożyli kolejno swe podpisy, oprócz wyżej wymienionych dostojników kościoła, następujące osoby: Wincenty Witos, naówczas premjer, w dniu 5.V 1921 r. Marszałek Polski Józef Piłsudski wpisał się w księdze Stowarzyszenia wraz z biskupem polowym Gallem, w 1922 r. generał Haller, w 1923 r. ówczesny Prezydent Państwa Stanisław Wojciechowski. Obok tych wszystkich upamiętniło się wielu zasłużonych mężów Polski, którzy często w złotej księdze składali uznanie dla pracy Stowarzyszenia i życzenia dalszej owocnej pracy.
W latach przedwojennych i w pierwszych po wojnie Stowarzyszenie istniało jako jednostka niezrzeszona w żadnej organizacji skupiającej prowincjonalne koła, dopiero w sierpniu 1919 r. postanowiono przyłączyć się do Centralnego Towarzystwa Rzemieślniczego z siedzibą w Warszawie, z którym stara się równomiernie w pracy kroczyć.
* * *
Tak przedstawiają się dzieje Stowarzyszenia Rzemieślników Chrześcijan w Kaliszu, jako wykaz pracy na wszystkich odcinkach życia społecznego za pierwsze ćwierćwiecze istnienia. Że jednak teraźniejszość jest tylko łącznikiem pomiędzy przeszłością a chwilą, która przyjść ma, więc też i ta historja Stowarzyszenia powinna być mistrzynią życia na odcinku kaliskim polskiego rzemiosła, powinna przyszłości torować drogę.
Tym pokoleniom, które tworzyć będą dalsze ćwierćwiecza pracy, życzyć by trzeba, aby z równą siłą służyły sprawie polskiego rzemiosła, a wtedy znikną przeszkody, które się zwykle piętrzą na drodze do lepszego jutra.
